Forsetar KM - 1990 til 2000

1990–2000: Tímabil umbreytinga og vaxandi virðingar
Á árunum 1990 til 2000 tók Klúbbur Matreiðslumeistara stórt stökk fram á við. Starfsemin varð faglegri, alþjóðlegri og sýnilegri, og klúbburinn varð sífellt mikilvægari vettvangur fyrir íslenska matreiðslumenn. Þetta tímabil einkenndist af aukinni fagmennsku, alþjóðlegu samstarfi og vaxandi virðingu fyrir matreiðslu sem listform og fagstétt.
Jakob H. Magnússon var forseti klúbbsins frá 1992 til 1998. Hann hafði lært matreiðslu á Hótel Sögu. Árið 1979 opnaði hann veitingastaðinn Hornið við Hafnarstræti í Reykjavík. Hornið var meðal fyrstu veitingastaðanna á Íslandi til að bjóða upp á ítalska rétti, þar á meðal pizzur, og hefur verið í eigu þeirra hjóna frá stofnun . Jakob var þekktur fyrir frumkvöðlastarf og metnað. Hann tók virkan þátt í að móta faglega stöðlun innan klúbbsins og í íslenskri matreiðslu almennt. Hann lagði áherslu á að efla alþjóðlegt samstarf og þátttöku í keppnum, og styrkti þannig stöðu íslenskra matreiðslumanna á erlendri grundu.
Friðrik Sigurðsson, forseti frá 1998 til 2000 var þekktur fyrir faglegt traust, nýsköpun og metnað til samstarfs við erlenda matreiðslumenn. Friðrik styrkti áfram þá alþjóðlegu sýn sem Jakob hafði lagt grunn að og lagði auk þess áherslu á innra starf klúbbsins, námskeið, félagsfundi og tengslanet við veitingastaði og matvælaframleiðendur innanlands.
Á þessum árum breyttist Klúbbur Matreiðslumeistara úr fremur innanlandsmiðaðri fagstofnun í alþjóðlega virkt og opinbert fagfélag með skýra stefnu. Þátttaka í alþjóðlegum keppnum varð sífellt mikilvægari, þar á meðal þátttaka í keppnum á Norðurlöndum og í Evrópu þar sem íslenskir kokkar áttu eftir að hljóta verðlaun og viðurkenningu fyrir metnað og nýsköpun. Klúbburinn byggði einnig upp sterkt samstarf við veitingastaði og matvælaframleiðendur, sem tryggði bæði faglegan grunn og alþjóðlega sýnileika.
Þetta tímabil lagði grunn að þeirri stöðu sem íslensk matargerð og fagstétt matreiðslumanna búa við í dag: fagmennska, metnaður, alþjóðavæðing og sterk sjálfsmynd sem skapandi afl í íslensku samfélagi.